Steeds duidelijker begint het economische, politieke en morele failliet zich af te tekenen van de strategie die de Europese elite heeft gekozen om deze crisis te bestrijden. Kil en meedogenloos bezuinigen – daar komt het wel zo’n beetje op neer. Wat loze praat over hervormingen en groei daargelaten. Na tien jaar lang uiterst rekkelijk haar eigen monetaire convergentiecriteria te hebben toegepast, bestaat Brussel het om lidstaten plotseling, in het midden van de grootste financiële crisis sinds 1929, iedere budgettaire bewegingsruimte te ontzeggen.