Het lijkt een sprookje wat uitkomt. Ooit droomde ik dat vanuit mijn fantasiewereld het geld gratis zou zijn. Dat je het zomaar uit de muur kon trekken en met een paar muisklikken je saldo weer kon aanvullen. Het geld wat je niet bezat kon je lenen. Toen ik vroeger in het internetloze tijdperk wel eens stiekem de kranten doornam op zoek naar de goedkoopste geldaanbieder deed je dat vooral in het geniep. Het was een soort van valse schaamte als je op zoek was naar een lening. Bij mijn opvoeding kreeg ik mee dat geld lenen iets was wat je niet moest doen. Dat was voor de domoren, je kon er heel makkelijk mee in de problemen komen. Mij werd geleerd dat je behalve de oorspronkelijke hoofdsom, ook daar bovenop een flink bedrag aan rente moest betalen.