[...]

“Het voortdurend hameren op het verminderen van de ongelijkheid heeft ons het ultieme doel doen vergeten. Dat is de reductie van de armoede. Indien gelijkheid het belangrijkste in onze maatschappij wordt, maakt het niet uit of we allemaal even arm of even rijk zijn. Het radicale gelijkheidsstreven is dus absurd. Net als onze obsessie om het bestaande economische systeem te beoordelen doorheen een prisma van ongelijkheid.