Het is bal op de aandelenbeurzen. ECB-president Mario Draghi maakte gisteren bekend dat de ECB vanaf maart obligaties bij banken gaat opkopen, waarmee een totaalbedrag van €1140 miljard is gemoeid. Deze kwantitatieve verruiming, ook wel QE genoemd, moet de economie in de eurozone aanjagen. Met QE krijgen banken meer ruimte voor kredietverlening.

Het begint eentonig te worden. Sinds juli 2008 heeft de ECB al 14 keer de rente verlaagd, van 4,25 naar 0,05 procent. Telkens met het argument dat daardoor de banken gestimuleerd zouden worden om meer geld aan het bedrijfsleven uit te lenen. Voor de banken is het geld gratis, maar dat geld is niet uitgeleend en de broodnodige groei is uitgebleven. Wanneer elke renteverlaging niet het gewenste resultaat oplevert, waarom is de ECB dan toch zes jaar doorgegaan met het blijven verlagen van de rente tot praktisch 0 procent? En waarom heeft de ECB aan banken niet de dwingende voorwaarde gesteld dat het geleende geld ook daadwerkelijk uitgeleend moet worden aan het bedrijfsleven?