Bij de term 'Doctor Doom' denk ik als eerste aan iemand die pretendeert nogal onoverwinnelijk te zijn met Doom, een niet onbekende shooter van ID uit 1993. Een Google klik leert mij echter dat Doctor Doom oorspronkelijk uit de Marvel Comics series komt en dat deze held eigenlijk Victor von Doom heet. Tegenwoordig zijn er enkele bekende en minder bekende economische doomdenkers die zo nu en dan hun zegje doen op televisie en internet.

Een zeer bekende doomdenker is Peter Schiff, Eigenaar van Euro Pacific Capital Inc / -Precious Metals. Schiff, die doorgaans niet veel moeite heeft om zijn mening via diverse kanalen aan het grote publiek op te dringen, ken ik vooral van zijn videoblog 'The Schiff Report'. Meestal ga ik er goed voor zitten, kopje koffie, broodje en kijken wat hij dit keer te vertellen heeft. Meestal komt zijn verhaaltje neer op: Amerika produceert te weinig en consumeert te veel -> economie gebaseerd op geleende welvaart –> productie neemt af, werkloosheid neemt toe -> FED print geld -> waarde dollar daalt / inflatie omhoog -> zilver / goud omhoog -> zilver omlaag door manipulatie> geen paniek, zilver gaat heus wel een keer omhoog.

Peter Schiff komt vrij fanatiek over en staat ergens voor. Dat is misschien ook de reden waarom hij zo af en toe tegenover traditionele economen  gezet wordt op CNBC. Dit levert altijd leuke beelden op en bovendien is hiermee de “weg-zap-kans” vele malen kleiner dan het kijken naar  voorspelbaar meepraat geleuter van een paar gelijk denkende optimisten. Want Peter is geen traditionele optimist, hij is vrij somber over  de toekomst, dit in tegenstelling tot de 'andere economen' die geprogrammeerd zijn om positief te denken.

Op zich is daar niets op tegen, maar er is een verschil tussen realistisch zijn en denken dat alles wel goed komt. Hoewel ik een groot voorstander ben van positief denken (en hiermee je eigen toekomst stuurt) twijfel ik of dit ook zo werkt met de economie. Als we Amerika als voorbeeld nemen: Torenhoge staatsschuld (elk ander land zou allang failliet zijn verklaard, geen enkel land zou überhaupt zoveel schuld kunnen opbouwen), hoge werkloosheid, ingestorte huizenmarkt, een miljarden geldinjectie van de centrale bank zonder veel impact (economen wijzen er op dat de economie veel slechter af had kunnen zijn zonder QE2.... ja natuurlijk!) dan zijn de feiten niet al te rooskleurig. Een goede economie heeft weinig werkloosheid, veel productie, gezonde huizenmarkt en een overheid met een bescheiden staatsschuld / overschot.

En welk ultiem wishfull-thinking-woord lees en hoor je overal in de media? Juist: RECOVERY! Elk zogenaamd positief feitje wordt ingezet als  'bewijs' voor deze stelling waar niet van wordt afgeweken. Als bijvoorbeeld het wekelijkse werkloosheidscijfer uit Amerika net ietsje minder  slecht is dan de vorige week dan wordt dit vaak als aanwijzing gezien voor een herstellende economie. In het geval van een opeenstapeling van  tegenvallende economische cijfers / berichten is er hooguit sprake van een 'vertraagd herstel'. Maar herstel is gaande, hoe dan ook, al heeft niemand meer werk, is een dollar minder waard dan het papier, wordt iedereen zijn huis uit gesmeten, de economie is herstellende!  Waar in te geloven? Herstel of Doctor Doom?