[...]

Het begint eindelijk te dagen dat de oplossing van de kredietcrisis geen peuleschilletje is. De kans op een wanordelijk verloop wordt met de dag groter. De meeste autoriteiten en economen zijn het spoor bijster. Niets lijkt opgewassen tegen de gedwongen kredietinkrimping. Angst grijpt om zich heen, getuige de goudhausse die zelfs na 12 jaar niet van ophouden weet. Zekerheden vallen weg en het vertrouwen in de toekomst laat het even afweten.

Wordt de euro straks opgedoekt? Staat het bankwezen op wankelen? Hoeveel landen gaan straks failliet? Zal de Chinese economie ontsporen, zoals haar hogesnelheidstrein? Wordt het stralingsgevaar van de Japanse kernreactorramp ernstig onderschat? Gaat de wereld enige jaren van echte bezuinigingen, kredietschaarste en deflatie tegemoet, omdat het klassieke monetaire beleid niet meer werkt? Of kunnen we nog een keer een heftige aandelen- en grondstoffenhausse herhalen voordat het echt misgaat?