In vuur en vlam sta ik persoonlijk, vanwege de onrechtvaardigheid, het onrecht, de oneerlijke verdeling van rijkdom en welvaart, van de graaicultuur, het alles-voor-mij (de schatrijken, multinationals en het gros der politici) en niks-voor-een-ander (al de rest van de wereldbevolking). In vuur en vlam ook zou minstens Europa moeten staan, wegens: één op drie (Italië) tot één op twee (Spanje en Portugal) jongeren zonder werk. Wegens een Franse minister die zijn buitenlandse rekeningen verzweeg. Wegens de vlucht van minstens 21 miljoen euro via de schoonzoon van de Cypriotische president voor de banksluitingen. Wegens het buitenjagen van talent uit Frankrijk, ik bedoel dan specifiek het geval Depardieu, een van de grootste acteurs die het land ooit gekend heeft. Aan 14 jaar gaan werken mijnheer, alles opgebouwd vanuit eigen kracht en Godgegeven talent, 145 miljoen euro belastingen al betaald in mijn leven mijnheer, zeker honderd keer meer dan eender welke politicus ooit. En nog was het niet genoeg mijnheer, 75 % wilden ze me nu weer gaan afpakken, die “verkozenen”, die “dienaars van het volk”. Dienaars? Van hun eigen portefeuille dan wel zeker. Uitpersen, dat kunnen ze, ik denk eerlijk gezegd dat ze een geheim ministerie hebben opgericht, stiekum, dat de hele dag niks anders doet dan dingen verzinnen waarmee ze of de bevolking mee kunnen treiteren, lastig vallen, of: uitpersen, afhandig maken, stelen, en dat dan een mooie naam geven want “stelen” mag het natuurlijk niet heten hé...

Wie pikt dit alles nog? Ik weet het: we gaan alvast in de landen van Europa – de zwaarst getroffen regio – nog overhouden: ouderen, gehandicapten, kinderen, daklozen en bedelaars. De rijken zijn gevlucht, de grote ondernemers weggetrokken, al wat rest is economisch oninteressant want ook zo gemaakt. Gemaakt door hèn, de (weinige) Dames en (meest) Heren Politici.

En een mens zou dan kunnen reageren: er is toch stemrecht? Je kunt toch ànders stemmen? Helaas en driewerf helaas: néén. Het is (bijna) allemaal één pot nat, of je nu links of rechts stemt of iets daar tussenin. Het eindresultaat zal altijd hetzelfde zijn omdat, beste mensen, dit nu eenmaal hun beroèp is, het zijn beroepspolitici. Ze Kunnen Niks Anders! En al zeker niets productiefs. Ze kosten ons alleen maar geld, brengen zelden of nooit iets in het laatje...

Wat is dan de oplossing? Ik vrees dat voor de meesten onder u... er geen is dan buigen, afzien, lijden, zwichten, knielen, verdragen, ondergaan. Ik weet wel dat er een oplossing IS! Voor zij met toch een beetje geld dan: EMIGREER! Verlaat Europa, dat al ten eerste, en ga het elders zoeken. Naar streken en landen waar alles nog niet verrot is. Waar u veilig bent, u en uw bezit. Ik spreek in ieder geval uit eigen ervaring en weet dat ze hier, in mijn nieuwe land, voor een gesloten stalen poort zullen staan, zouden “ze” het in hun hoofd krijgen me ooit hier te komen lastig vallen...

Terug naar het Westen en wel naar Europa en Noord-Amerika, nu naar wat er zoal in de pers verschijnt; het is een trieste stoet van onzalige berichten, zo na mekaar, een kleine greep uit één dagje nieuws:

  • Amerikaanse uitkeringsaanvragen schieten omhoog
  • Meer werklozen door faillissement grote bedrijven
  • Hier komt Griekenland weer, en Portugal en Spanje en Italië...
  • Tekort bij pensioenfondsen afgewenteld op 5,6 miljoen Nederlanders Autoverkoop kachelt achteruit
  • Superrijken stallen 25 duizend miljard euro in belastingparadijzen
  • En de lijst gaat zo maar door, eindeloos lijkt het wel...

Wie staat er op, wie engageert zich om te zeggen: STOP! Dit kan zo niet langer! Is het een Julian Assange, de man achter Wikileaks (gevlucht wegens hoogstwaarschijnlijk vals aangeklaagd), een andere klokkenluider (niemand die nog durft en wie kan het kwalijk nemen), de mensen achter Occupy Wall Street (niet veel meer van gehoord), ikzelf (vergeet het), of nog straffer: een... politicus? Zo'n echt ouderwetse nog die, ongehoord nu, in het Algemeen Belang werkt? Een vakbondsman misschien? Een altruïst (zij bestaan nog hoor)... Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik, optimist zijnde in hart en nieren en sinds de jaren des onderscheids, u zeg dat het allemaal naar de verdommenis is aan 't gaan...

Maar don't blame the press of toch zeker niet alle pers; op Volkskrant.nl lees ik namelijk volgende ware woorden en ze komen, godbetert, dan nog van een Officiële Instantie:

“Nederland zal na de crisis niet meer zo zijn zoals het was. "Een crisis die vijf jaar aanhoudt, kan moeilijk nog als crisis worden aangeduid." De verhouding tussen burger en overheid verandert, sociale zekerheid is niet meer vanzelfsprekend, burgers zullen steeds meer in hun eigen onderhoud moeten voorzien. Dat schrijft de Raad van State in zijn jaarverslag 2012 dat vicevoorzitter Piet Hein Donner vandaag presenteerde. In deze onrustige tijden ligt de taak bij de overheid om zorgvuldig te opereren, maar daar schortte het vorig jaar nogal eens aan.

De boodschap van vicevoorzitter Donner is somber, hoewel de rijksadviseur dat zelf niet zo wilde noemen. 'Het is geen kwestie van tijdelijke crisis en dan terug naar hoe het was.' Nederland verandert en samenleving en overheid moeten zich daarop instellen en daaraan aanpassen, waarschuwt de Raad van State”.

Leest u deze woorden nog maar eens, het gebeurt immers slechts heel zelden dat een politicus of hoge ambtenaar een keer de waarheid zegt, durft zeggen ook. Niets wordt ooit nog zoals het was. Wat nu gebeurt en nog gaat gebeuren (verergeren zeg maar gerust) is onomkeerbaar. Als persoonlijke noot wil ik daaraan nog toevoegen dat ik de jeugd beklaag die in deze keiharde en bijzonder onzekere tijden moet opgroeien, en dus blij ben al zo oud te zijn als nu. Ik heb trouwens mijn portie al gekregen of, zoals de Nederlanders zeggen: geef mijn portie maar aan Fikkie...