Als er iemand is die gedurende enkele decennia dezelfde consistente boodschap uitdraagt, dan is dat wel de Republikeinse senator uit Texas, Ron Paul. Omdat we in de berichtgeving rond zijn persoon niet alles moeten geloven, lijkt het me beter om zijn eigen site even aan te halen als achtergrond dat hier te vinden is.

Toch wil ik een uitzondering maken voor een bericht dat ik ergens las en dat zei dat hij weliswaar opgenomen is in Republikeinse Partij, maar in hart en nieren toch eigenlijk meer Libertarian is. Wat uitermate boeiend aan de man is, is dat hij het regelmatig over de ‘Founding Fathers’ van de USA heeft en hoe ver we inmiddels van hun oorspronkelijke gedachtengoed afgeweken zijn. Het gaat hem daarbij niet zozeer over hoe ze die gedachten precies geformuleerd hebben, maar wel over de intentie daarvan. Net zoals we in de rechtsgang kennen: de wet naar de letter en de wet naar de geest. Grotere verschillen kunnen er in het rechtsgevoel van de mensen eigenlijk niet bestaan.

Deze referentie naar de ‘Founding Fathers’ bracht me ertoe eens te gaan zoeken naar welke boodschap deze mensen nu wel precies brachten. Er kwamen zaken naar voren zoals, vrijheid van het individu, vrije markt en vrij ondernemerschap, beperkte overheidsbemoeiienis, een gezond geldsysteem etc..

Plotseling dacht ik, waar heb ik dat nog meer gezien? En wat blijkt, het zijn niet alleen de ‘Founding Fathers’ maar er is waarschijnlijk ook een ‘Founding Mother’ in de persoon van Ayn Rand. Zij is de auteur van het boek ‘Atlas Shrugged’, een verbluffend staaltje schrijverschap. Het 1e deel van haar boek is inmiddels verfilmd onder de gelijknamige titel. Om dit te onderbouwen en iets van de uitzonderlijke manier van denken van deze vrouw te proeven, zie deze link van een oud interview met haar uit, ik schat zelf ergens de 60er-70er jaren.

Ik zou trouwens graag willen dat de hedendaagse interviewers nog net zo hun werk deden als deze man. Voortreffelijk. En wat mij betreft mag hij nog blijven roken ook. Hij stelt soms pittige vragen en krijgt daarop een helder en coherent antwoord, waar je het uiteraard mee eens kunt zijn of niet.

Als het om de race voor het presidentschap van de Verenigde Staten gaat moet Ayn Rand afhaken, want zij is inmiddels overleden, na een enerverend leven. Ron Paul is ondertussen ook al ver in de zeventig en maakt daardoor wellicht minder kans, dan jongere andere politici. En wat mij daar verbaasd heeft, is dat er voor hem eigenlijk geen vervanger klaarstaat, die hetzelfde gedachtegoed uitdraagt. Niet alleen zijn gedachtegoed, maar ook met dezelfde gedrevenheid en vastberadenheid en vooral niet te vergeten charisma en overtuigingskracht. Een soort van kroonprins of zo u wilt kroonprinses.

Frappant is wel dat de Amerikaanse bevolking, die toch echt zo graag 'verandering/change' wil, iedere keer weer kiest voor meer van hetzelfde. Het lijkt wel alsof eerlijkheid niet beloond wordt op deze manier. En al helemaal niet als je zelf al eind zeventig bent en de ‘echte’ veranderingen wil aanbrengen. Hoe dan ook , ik geef de hoop op een echte verandering niet op. Echter daar moet nog wel veel voor gebeuren. Wat zou het worden? Een jongetje of toch een meisje?