Een op ZeroHedge gepubliceerde scenarioanalyse verkent hoe president Donald Trump via omvangrijke akkoorden met Rusland, Iran en China de verhoudingen in Eurazië zou kunnen veranderen en een herstel van de MAGA-beweging in 2028 zou kunnen ondersteunen. Het uitgangspunt van de auteur is dat tegemoetkomingen aan gevoelige belangen van deze drie landen het risico zouden verkleinen dat hun handelen de kosten van levensonderhoud voor Amerikanen verhoogt, met electorale gevolgen voor MAGA. Zulke afspraken zouden volgens de analyse nieuwe regionale vraagstukken oproepen, waarvoor aanvullende onderhandelingen nodig kunnen zijn. De auteur presenteert dit nadrukkelijk als een scenario om discussie over de politieke haalbaarheid uit te lokken binnen de regering-Trump en onder deskundigen in Rusland, Iran en China, niet als een voorspelling.

AI-illustratie

Voor Rusland omvat het voorstel de terugtrekking van de meeste of alle Amerikaanse militairen uit NAVO-landen die na 1997 toetraden, mogelijk samen met het beëindigen van hun Amerikaanse nucleaire bescherming. Europese NAVO-strijdkrachten zouden eventueel onder een Brits-Franse nucleaire bescherming kunnen blijven. Amerikaanse belangen in Russische pijpleidingen en energiebedrijven zouden als politieke waarborg moeten dienen voor hervatte Russische energie-export naar de EU. Daarmee zou Europa Amerikaanse leveringen kunnen vervangen die volgens het scenario naar de Amerikaanse binnenlandse markt worden omgeleid. Voor Iran stelt de auteur opheffing van energiegerelateerde sancties en een Amerikaans militair vertrek uit de Golf voor, waarbij troepen van een als ‘islamitische NAVO’ aangeduid verband de plaats innemen. Washington zou bovendien toezeggen Israël niet militair te steunen als Israël opnieuw een oorlog tegen Iran begint. Tegenover China zou de VS alle steun aan Taiwan beëindigen, wat in het geschetste scenario tot aansluiting bij het Chinese vasteland zou leiden.

In de Zuidelijke Kaukasus zou Washington kunnen beloven de in augustus 2025 genoemde ‘Trump Route for International Peace and Prosperity’ (TRIPP) niet te gebruiken als een door Turkije geleide militaire NAVO-logistieke corridor langs de Russische zuidflank. Daarmee zou volgens de auteur het risico op een grote oorlog worden weggenomen. Grondstoffen uit nieuwe Amerikaanse investeringen in Centraal-Azië zouden via de Trans-Siberische spoorlijn naar de Amerikaanse westkust kunnen reizen, in plaats van via TRIPP en vervolgens het Panamakanaal of het Amerikaanse binnenland. Voor Jemen stelt de analyse erkenning van een hernieuwde opsplitsing in twee staten voor, zonder blokkade of sancties tegen het door de Houthi’s beheerste noorden na herstel van zijn onafhankelijkheid. In Kasjmir zou de bestaande bestandslijn als formele grens tussen India en Pakistan kunnen worden erkend. Beide landen zouden kunnen weigeren; Washington zou hen volgens het voorstel met beëindiging van militaire banden of hogere invoertarieven tot heroverweging kunnen proberen te bewegen.

Ook de veiligheidsverhoudingen in Oost- en Zuidoost-Azië zouden veranderen. Als de VS een aanzienlijk deel van hun troepen uit Noordoost-Azië terugtrekken, zou Japan volgens het scenario kernwapens kunnen ontwikkelen als tegenwicht tegen China en Zuid-Korea nucleaire bescherming kunnen bieden. Amerikaanse eenheden zouden naar Zuidoost-Azië kunnen worden verplaatst om wijzigingen van de maritieme status quo door China af te schrikken; die status quo zou mogelijk formeel worden vastgelegd. Tegelijk zou Washington zijn wederzijdse defensieverplichtingen tegenover de Filipijnen bevestigen en mogelijk uitbreiden naar Vietnam en andere landen. Deze voorstellen vormen samen een ingrijpende, maar voorwaardelijke herordening van Amerikaanse bondgenootschappen, militaire aanwezigheid en handelsrelaties. ZeroHedge vermeldt dat het uiteenlopende perspectieven publiceert en dat de bijdrage niet als het standpunt van het platform moet worden gelezen.