Of we het graag horen of niet: de schuldencrisis in de Euro-zone is in een nieuwe fase beland. De essentie van de recente stabiliteit in Europa kwam neer op het volgende compromis: de ecb koopt staatsobligaties in ruil voor ingrijpende hervormingen in de lidstaten.

Dat is echter de theorie, de praktijk is een heel ander paar mouwen. De kiezers in de verschillende lidstaten hebben gewoonweg de pest aan besparingsmaatregelen. Ze hebben er eveneens de pest aan dat hun regering orders ontvangt van een supranationale instelling.