Wat hier gebeurt, is tamelijk verbazingwekkend. We wisten dat er strijd zou worden gevoerd over Griekenland, over de banken en over het Stabiliteitsfonds, maar binnen enkele dagen is nu ook Italië een van de hoofdonderwerpen van de Europese onderhandelingen geworden.

En ik moet bekennen dat het me een beetje verbaast. Dit gebeurt waarschijnlijk met goede bedoelingen: de wens om te voorkomen dat morgen, of na de G20, de markten opnieuw de Italiaanse schuld aanvallen en dat Europa verplicht zal zijn al die vers aangenomen middelen te mobiliseren om Italië te helpen.