Een veel voorkomende misvatting rond een grondstoffen standaard is dat de regering de prijs van die monetaire grondstof vaststelt. Veel mensen geloven dat een regering de prijs vaststelt of vast zet zoals dit het geval zou zijn bij een Goud Standaard. Voorbeeld: als een ounce goud verhandeld word tegen $ 20, dan heeft de regering de prijs voor goud vastgelegd op $ 20. Niemand zou dan goud verkopen tegen minder dan $ 20 per ounce, omdat hij het goud net zo goed naar de Munt zou kunnen brengen en het daar zou kunnen laten munten tegen $ 20 per ounce. En ook niemand zou meer dan $ 20 per ounce voor bullion goud betalen, omdat hij gouden munten zou kunnen laten omsmelten om bullion goud te verkrijgen tegen die prijs. Bullion in dit geval is ongemunt goud.

Onder een Goud Standaard bepaalt de regering de prijs van goud niet. Zij definieert alleen de monetaire eenheid, zoals bijv. de dollar als een bepaald gewicht aan goud. Dat betekent dus dat de dollar alleen maar een bepaald gewicht aan goud is. In geval van een goudprijs van $ 20 per ounce, is de dollar dus gedefinieerd als 1/20 ounce goud ofwel 24 grein goud. Het werkt dus eigenlijk net zo als bij andere gewichten als een eenheid en is beperkt tot alleen maar geld. Door een dollar gelijk te stellen aan 24 grein goud, heeft de regering net zomin de prijs van goud vastgesteld als dat ze zouden zeggen dat een pound is vastgesteld op 7000 grein. De dollar is dus een eenheid van gewicht net zoals het pound een aantal gram of grein is. De dollar is dus vastgelegd in een gewicht aan goud; goud is niet vastgelegd in een de dollar. En dat wordt wel heel duidelijk als we een klein beetje historie erbij halen. Voor 1971 was de dollar vastgepind op 1/35 troy ounce goud. Vandaag de dag ligt diezelfde dollar rond 1/1700 troy ounce goud.

Een andere manier om dit te zeggen is het uit te drukken van de afhankelijke in een onafhankelijke variabele. De mensen die beweren dat de prijs van goud is vastgelegd onder de Goud Standaard zeggen dus dat een afgeleide eenheid, zoals bijv. de dollar, de onafhankelijke variabele is. In feite is dit precies het omgekeerde, want een vast gewicht aan goud is juist de onafhankelijke variabele. M.a.w. hier stelt dus een afgeleide de waarde van een bepaald gewicht aan goud vast.

Omgekeerd kunnen de mensen die beweren dat onder een Goud Standaard de prijs van goud niet is vastgelegd zeggen dat de waarde van goud de onafhankelijke variabele is. De monetaire eenheid is in dit geval de afhankelijke variabele. Deze monetaire eenheid is de afhankelijke variabele omdat het is uitgedrukt in een bepaald gewicht aan goud. Een vaststaande hoeveelheid goud stelt dus de waarde vast van de monetaire eenheid.

Om dit punt nog iets duidelijker te maken. Een meter wordt gedefinieerd als de afstand die het licht in een vacuüm aflegt in 1/299792458 deel van een seconde. En als die mensen dus consequent redeneren dan zouden ze dus moeten zeggen dat de regering de afstand van de lichtsnelheid vastlegt in plaats van die afstand te definiëren als 1 meter lengte. Dit is absurd. De regering definieert de afgeleide, de ‘meter’ in termen van de tastbare, werkelijk afgelegde afstand van de lichtsnelheid in een fractie van een seconde. Zij definieert niet de werkelijk afgelegde afstand van de lichtsnelheid in een fractie van een seconde. En daarom, in geval van goud, definieert de regering de afgeleide monetaire eenheid in termen van een tastbare hoeveelheid goud.

Deze discussie lijkt welhaast een onbelangrijke verhandeling over semantiek – een soort van woordenspel - maar is dat beslist niet. Dit verschil is van het hoogste belang.

Als goud nu wordt vastgelegd in dollars, dan is goud geprijsd in dollars. Daarmee verklaart de regering dat de dollar de afgeleide is en heeft het de prijs van geld bij wet (decreet) vastgelegd. Deze manier van denken zal snel leiden tot fiatgeld.

Of is de dollar nu vastgelegd in goud en is de dollar nu een bepaald gewicht aan goud? Hierbij verklaart de regering dat de dollar tastbaar wordt en definieert het als een meetbare hoeveelheid goud. Deze manier van denken dekt het principe van een Goud Standaard en wordt de monetaire eenheid dus een bepaald gewicht aan goud.

Het ziet ernaar uit dat het voorlopig hinken blijft op twee gedachten.

Bron: Thomas Allan, publiceert regelmatig op the Gold Standard Institute