Het past niet helemaal, dat moet ik toegeven. Ik zie eruit als...nou ja, als mezelf. Grote bos krullen, felrood jasje, hakken en keurige make-up. De taxichauffeur zet me af in een straat waar driekwart van de huizen is afgebroken en eentje met houten planken is dichtgetimmerd. Een zwerfkat registreert de boel van boven een verroeste pickuptruck. Het huis waar we voor zijn gestopt is de enige (semi-) normale in de hele straat.

