In “The End game Deel 4. Nixon versus Obama”, noemde ik twee parallellen tussen de huidige economische situatie en de economische situatie uit 1971. Helaas, maar in het verleden waargenomen patronen bieden geen garantie voor de toekomst. Want was alles maar zo eenvoudig te voorspellen! In dit deel ga ik in op andere factoren die een zeer belangrijke rol spelen welke de waargenomen patronen behoorlijk verstoren.

Was het maar zo eenvoudig te voorspellen!
Er spelen natuurlijk nog veel meer factoren die invloed op het huidige monetaire systeem hebben. Zo bestaan er allerlei bubbels en zien we de ene bail out na de andere. Landen zijn gedwongen te bezuinigen waardoor de economische groei alleen nog maar kan krimpen. Nog een verschil is dat het momenteel niet alleen de VS is die dollars aan het drukken is. Op dit moment heerst er wereldwijd een valuta crisis en het is monetair beleid er wereldwijd zeer slecht aan toe. Ook zien we in de huidige situatie veel meer regulatie en stimulatie dan in 1971. Ook hebben momenteel zowel particulieren, bedrijven en landen nog nooit in de geschiedenis zoveel schuld opgebouwd als vandaag de dag.

Alles is relatief
Wat we zien is wereldwijde inflatie waardoor inflatie en geldontwaarding relatief gezien, tegen elkaar afgewogen, nauwelijks waarneembaar is. Toch is deze geldontwaarding goed waar te nemen wanneer je dit geld afzet tegen bijvoorbeeld de huizenmarkt. Maar nu is gebleken dat de huizenmarkt een bubbel is, en teveel is opgeblazen. Huizen dalen wereldwijd ontzettend in waarde. Moeten we nu concluderen dat momenteel door het leeglopen van de huizenbubbel de waarde van geld aan het toenemen is? Of is de waarde van de huizenmarkt zodanig aan het afnemen dat hierdoor de geldontwaarding slechts een schijnvertoning was?

Het is maar net hoe relatief je alles bekijkt, en wat je meeneemt in het volledige plaatje. Dus laten we goud er eens bijpakken. Ook dan zien we geen schrikbarende wijzigingen. Of toch wel? Een vervijfvoudiging van de goudprijs in 10 jaar is toch op zijn minst noemenswaardig te noemen. Maar zou goud, net als de huizenmarkt, een bubbel zijn, zoals George Soros, kenner van dit systeem, heeft beweerd? (Excuus voor de overmaat aan komma’s).

Het vinden van de balans tussen inflatie en deflatie
We zullen het zien? Nou ik dacht het niet. We willen het nu zien. De vier voorspelde punten uit het vorige deel (Deel 4) zijn gebaseerd op slechts een gedeelte van de ontwikkelingen die we momenteel doormaken. Echter, de huidige omstandigheden maken het voorspellen erg moeilijk omdat deze economie ontzettend neigt naar deflatie. Het creëren van inflatie wordt steeds moeilijker omdat het stimuleren van de economie met miljarden injecties niet langer meer werkt. Dit komt omdat deze injecties worden gebruikt om schulden af te lossen, balansen op orde te brengen en geld te sparen. De omloopsnelheid van geld in het systeem wordt steeds trager waardoor, ondanks de miljarden injecties, er een deflatoire beweging op gang gebracht word.

We moeten iets leeg laten lopen
Zoals we weten is een deflatoire ontwikkeling einde verhaal voor het monetaire systeem. Niemand zal dan zijn schulden kunnen aflossen met nog meer bezuinigingen tot gevolg wat betekend dat de economie nog meer zal gaan krimpen. Dan zullen we werkelijk in een wereldwijde schuldsanering komen. Dit geldt voor burgers, bedrijven en overheden. De grootste kunst is momenteel door de balans tussen inflatie en deflatie te bewaren. Het bewaren van een balans tussen inflatie en deflatie is erg lastig in een systeem waar ontzettend veel geld gedrukt moet worden. Er moet dus ergens een stop uit de met geld gevulde kuip getrokken worden. Geld stroomt momenteel uit het systeem door bubbels leeg te laten lopen. De vraag is of de aandelenbeurzen opgeblazen bubbels zijn. Huizen bieden dan nog wel wat potentie om verder leeg te lopen, maar ook hierin kan men niet te vergaan. Ik schrijf nu alsof men dit leeg laten lopen van bubbels in de hand heeft, en dat is dan ook wel degelijk het geval. Om nog heel even terug te komen op de “vette vinger-dip” – het plunge protection team (PPT) heeft hier overduidelijk ingegrepen (bail-out). Maar momenteel heeft de DOW Index zich al twee keer beneden het laagste punt van deze “dip” begeven, en staat het er momenteel niet ver vandaan. Waarom reageert het PPT hier niet adequaat op? Omdat ze deze schijnbaar gecontroleerd naar beneden aan het brengen zijn.

In hoeverre kunnen we nog aan de knoppen draaien?
Zowel de omloopsnelheid van geld, als de geldhoeveelheid in het systeem moeten continue nauwkeurig op elkaar afgestemd worden om ervoor te zorgen dat het systeem geen onverwachte wendingen gaat beginnen te maken. Gezien het feit dat er momenteel weinig controle uitgeoefend kan worden op de omloopsnelheid van geld omdat banken elkaar niet meer lenen, en burgers onmogelijk kunnen blijven consumeren, en aan het sparen / aflossen zijn geslagen, blijven er weinig knoppen over om aan te draaien om het systeem te reguleren en dat zijn, in deze context, de geldgroei en de mate waarin je het geld uit het systeem laat wegstromen. Helaas kan het printen van geld ook niet gereguleerd worden omdat men genoodzaakt is om geld in het systeem te pompen vanwege de vele bail-outs van instellingen en staten / landen. Dus de enige knop die overblijft is de mate waarin het geld gecontroleerd uit het systeem wordt weggespoeld. Hoe men dit bereikt is door bubbels gecontroleerd leeg te laten lopen.

Kunnen prijzen stijgen door bubbels leeg te laten lopen?
Als het leeglopen van de bubbels van zowel de aandelenbeurs en huizenbeurs een kritiek punt beginnen te naderen, zal er een nieuwe volle bubbel gezocht moeten worden die men kan laten leeglopen. Ik had voorheen een artikel geschreven dat goud geen bubbel is, maar een zwart gat. Ook had ik ooit eens een artikel geplaatst dat goud toch wel bijgedrukt kon worden. We zitten hier met een zeer vreemd fenomeen waardoor goud gezien kan worden als een bubbel die ultiem kan leeglopen terwijl de waarde ervan stijgt!

Wordt vervolgt in deel 6…