De strategie van de overheden en de centrale banken in 2008 was om tijd te kopen zodat het financiële systeem zichzelf kon herstellen. De too big to fail banken werden gered van de ondergang en er kwam een enorme welvaartstransfer op gang om de verliezen van de banken te socialiseren door het beleid van lage rente, hogere belastingen en hogere winsten voor de banken. Het ironische is dat door meer tijd te kopen, de volgende crisis alleen maar erger zal zijn aldus Charles Hugh Smith.