De pensioenen worden gekort. Zelfs de fantasierente van minister Kamp kan de worstelende fondsen niet meer redden. Het is onvermijdelijk. En pijnlijker dan noodzakelijk, als gevolg van het eindeloos lang ontkennen van de tekorten in de pensioenfondsen. Het harde korten op 1 januari is grotendeels het gevolg van wanbeleid door de pensioenfondsbestuurders.

Als de pensioensector ook maar enige gelijkenis vertoonde met de echte wereld, dan volgt nu de afrekening. Verantwoordelijke bestuurders erkennen  – desnoods in een emotionele persconferentie waarbij ze een laatste (kansloze) poging doen ons van hun oprechte intenties te overtuigen – hun falen en aanvaarden de persoonlijke consequenties van het wanbeleid. Ze maken ruimte voor anderen om hun rotzooi op te ruimen. Hun afgang door de zijdeur is door het verwijtbaar falen onafwendbaar.