‘Zowel de burgers als de politieke elites lijken te begrijpen dat er een einde moet komen aan deze nonsens. De val van de Nederlandse regering en de overwinning van François Hollande in de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen wijzen in één en dezelfde richting: een rebellie tegen de doorgedreven besparingen. En waarschijnlijk is dit nog maar een begin: er zijn straks verkiezingen in Griekenland, een referendum in Ierland en in juni volgen de Franse parlementsverkiezingen. Elke van deze stembusgangen heeft het potentiëel om een nog grotere crisis uit te lokken. Wie de schade kent die boze burgers het voorbije decennium aan Europa hebben berokkent, neemt hun angsten best serieus.’