Maar elke kunstmatige stimulans ten spijt, de afnemende leencapaciteit en dalende koopkracht betekenen de komende jaren onvermijdelijk verder dalende prijzen. Een gezonde prijscorrectie is dankzij de honderden miljarden aan overwaarde te overkomen. Bovendien is die prijscorrectie nodig voor echt herstel van de vraag.

Er zit vooral lucht in de prijsstijging die zich tussen 1998 en 2008 heeft voorgedaan. Die was niet gestoeld op reële economische groei en een toename van de koopkracht, maar het resultaat van een lage rente (4 procent), aflossingsvrije tophypotheken tot 120 procent en jaarlijks bruto 14 miljard euro aan hypotheekrenteaftrek. Tussen 1998 en 2008 zijn de woningprijzen gemiddeld 100 procent gestegen, terwijl het besteedbare inkomen maar met 40 procent groeide.