Op 17 oktober 2013 zal het weer zover zijn: het zelf opgelegde schuldenplafond zal in de Verenigde Staten bereikt worden. 't Is tot nu toe al 79 keer verhoogd, waarom zou het deze keer anders zijn? Na 17 oktober zal de Amerikaanse overheid op haar laatste benen lopen – er is nog slechts cash “for a few days”.

Het is officieel nog niet eerder in de geschiedenis voorgekomen dat de VS hun schuldeisers, nationaal maar vooral internationaal, niet konden betalen. Terzijde gelaten nog dat de officiële schuld van 17.000 miljard dollar en de officieuze schuld van ruwweg 200.000 miljard dollar nooit of te nimmer terugbetaald zal kunnen worden – bijkomend lenen om tenminste de intresten te kunnen voldoen heeft altijd volstaan om de kredietwaardigheid hoog te houden, om tenminste “het gezicht te redden”. En dat is tenslotte al nog waar het om draait... De hoogste kredietrating zijnde AAA hebben zij al verloren maar AA is ook nog aardig, nietwaar?

5 Scenario's – en alle even somber

  • In het allerbeste geval sluiten beide grote partijen, republikeinen en democraten, een compromis en het schuldenplafond van 16.699 miljard wordt weer een keer verhoogd. Het zou betekenen: business as usual; de Federal Reserve kan blijven dollars bij printen tot... die dollar instort... en de wereldeconomie die grotendeels draait met die dollar met zich mee trekt de dieperik in. Het meest waarschijnlijke scenario...

  • De VS gaan in default. De verkeerd gelopen chantage door de republikeinen die de algemene ziekteverzekering Obamacare afwijzen. “Let the default happen!” Het zou betekenen “not only the collapse of global US government bonds, but also the end of our global financial system as we know it today”. Het minst waarschijnlijke scenario.

  • De VS gaan in default maar de president gebruikt zijn vetorecht en verplicht de overheid om verder te gaan met lenen en spenderen. Voormalig president Clinton deed dit inderdaad 2 jaar geleden. Hij beriep zich daarbij op het 14th Amendment in de wet.

    • "In the words of Jack Balkin, a Yale law professor: 'It was stated in broad terms in order to prevent future majorities in Congress from repudiating the federal debt to gain political advantage, to seek political revenge or to try to disavow previous financial obligations because of changed policy priorities.' "

    Likely outcome from this scenario:
    The President avoids an immediate default. But Congress initiates an impeachment process that paralyzes the balance of his term and plunges the nation into much of the same kind of financial turmoil that he sought to avoid”.

  • De overheid opereert nog slechts op een cash-and-carry basis. De staatsobligaties (“treasuries”) worden op tijd en stond betaald maar al de rest van het staatsapparaat blijft nog slechts open en in werking naarmate er cash binnenkomt. Honderdduizenden ambtenaren zullen de eerste slachtoffers zijn. Dit loopt uit in een langgerekte depressie...

  • De obligatiehouders van de wereld gaan in staking, gooien de waardepapieren in bezit op de markt en weigeren nog verder te investeren. De Amerikaanse overheid krijgt steeds minder geld binnen, een scenario vergelijkbaar met het vorige, en de natie wordt zowat gedwongen tot een complete shutdown.

Nu, wat denkt ù dat er gaat gebeuren? Vijf mogelijkheden en alle met sombere, zeer sombere gevolgen...

Al bij al is en blijft het: tijd winnen. Elke weldenkende burger die zich goed geïnformeerd heeft – vooral bij de alternatieve pers wel – weet het: dit systeem, dit Amerikaanse systeem van een wereldhandel op basis van de Amerikaanse dollar... staat op instorten. Er is geen ander of beter woord om het te omschrijven. And when it does... zal het de ganse wereldeconomie met zich meenemen, naar beneden, de dieperik in. Zij, the powers that be, zij in charge, bang van verandering, van aanpassing, het onbekende, bang voor hun job, hun positie... zullen het bestaande systeem zo lang mogelijk rekken, recht houden, in leven houden, al is het kunstmatig... tot het niet anders maar kàn...!

Muntsystemen, geldsystemen gebaseerd op één munt, overleven in de geschiedenis maar een dertig-veertig jaar. Dus die Grote Klap komt er, geen houden aan. Vooruitziende politici zouden nu al bezig zijn met een nieuw systeem, voorbereiden, werken aan. Maar we hébben nu eenmaal geen “vooruitzienden” aan het bewind, in het bestuur! 't Zijn allemaal maar kortzienden, planners tot net aan de volgende verkiezingen. Après nous le déluge! Het zijn wij, de gewone burgers, de man en vrouw in de straat, die alleen maar kunnen ondergaan, onder-gààn. Dit is het vrije kiesrecht, de vrije keuze, wij bepalen! Of toch niet? Omdat wie we ook kiezen... dezelfde verkeerde keuzes maakt. In onze plaats... Maar wij moeten er wel mee leven natuurlijk...