Vorige week schreef ik op Marketupdate dat een Chinese miljardair $36 miljoen heeft neergeteld voor een porseleinen kopje. Het is voor de gewone man niet voor te stellen, omdat je voor hetzelfde bedrag veel meer dingen kunt kopen die ook een praktische waarde hebben.
Om te begrijpen waarom de superrijken (giganten) zoveel geld betalen voor een klein kopje moet je je kunnen verplaatsen in het perspectief van een superrijke, een ‘gigant’. FOFOA helpt ons op weg en schreef de afgelopen maanden verschillende artikelen over het denken en handelen van de gigant. Het gaat te ver om deze tot in detail te behandelen, maar ik kan er natuurlijk wel iets over zeggen.
Giganten hebben een probleem dat de meeste mensen graag zouden willen hebben, namelijk een overschot aan geld. Ze hoeven in principe nooit iets te verkopen, omdat er iedere dag veel meer geld binnen komt dan ze ooit kunnen uitgeven. Ze kopen de meest exclusieve kunst en betalen daar miljoenen voor, wetende dat er meer giganten zijn die ook graag hun overschot aan geld willen omzetten in tastbare bezittingen. En juist omdat de superrijken zoveel geld hebben, hoeven ze alle exclusieve kunstwerken die ze gekocht hebben eigenlijk nooit te verkopen.
De meest waardevolle kunst kan daarom decennia lang in de handen blijven van een extreem rijke familie. Gaat er dan eindelijk een exclusief kunstwerk in de verkoop (in dit geval één van de zestien porseleinen kopjes uit de Ming-dynastie), dan staan de superrijken in de rij om dat artikel te bemachtigen.
U begrijpt dat de prijs van de meest exclusieve kunstwerken door de eeuwen heen steeds verder wordt opgeboden, als een soort afgeleide van de hoeveelheid vermogen die de superrijken bezitten. Omdat er vaak ‘irrationeel’ hoog geboden wordt op de meest exclusieve kunstwerken komen deze stukken vrijwel nooit in handen van beleggingsfondsen. Ze zijn het domein van de superrijken, die het zich kunnen permitteren om irrationeel hoge bedragen neer te tellen voor bepaalde kunstwerken.
Store of value piramide
FOFOA beschrijft dit verschijnsel als de “store of value piramide”. Veel kunstwerken komen niet in deze piramide terecht en blijven in het bereik van de middenklasse, terwijl andere kunstwerken de waardering krijgen van de superrijken en door de decennia heen steeds verder in prijs worden opgeboden. Vergelijk het met een luchtballon waar steeds meer hete lucht in geblazen wordt, die gaat steeds hoger vliegen.
Deze voortdurende waardestijging is vooral zichtbaar bij de veiling van exclusieve kunst, artikelen die uitsluitend in het bereik liggen van de superrijken. Maar soms sijpelt het effect ook door in bezittingen die niet alleen voor de miljardairs zijn weggelegd. Denk bijvoorbeeld aan de extreme stijging van de huizenprijzen in Londen en Manhattan, waar we eerder al over schreven op Marketupdate. In deze steden is zeker geen sprake van een ordinaire kredietbubbel, zoals die op Nederlandse woningmarkt. Het zijn giganten die hun vermogen veilig willen stellen en die daarom vastgoed beginnen te kopen in wereldsteden als New York en Londen. Ze betalen vaak in cash en bieden in veel gevallen meer dan de vraagprijs, omdat die paar miljoen voor de superrijken slechts kleingeld is. Het bezit van dat appartement is ze veel meer waard!
De superrijken kopen deze appartementen niet om in te wonen, net zoals de Chinese miljardair dat porseleinen kopje van $36 miljoen niet kocht om eruit te kunnen drinken. Ze kopen het, wetende dat er in de toekomst altijd een andere superrijke te vinden zal zijn die met plezier een nog hoger bedrag wil neertellen om dat bezit van je over te nemen.
Lees meer:
- FOFOA: Eye for Gold
- FOFOA: Think like a Giant 3
- Inflatie: $36 miljoen voor Chinees porselein
- Huizenprijzen Manhattan stijgen naar recordhoogte
- Vastgoed in Londen steeds vaker leeg
Over Frank Knopers
Frank Knopers heeft Bedrijfskunde gestudeerd aan de Universiteit Twente en heeft zich daar gespecialiseerd in Financial Management. Voor zijn master doet hij onderzoek naar waardebeleggen, ook wel value investing genoemd. Sinds het uitbreken van de financiële crisis in 2008 werd zijn interesse gewekt voor goud en het financiële systeem. Frank schrijft sinds 2011 dagelijks op Marketupdate over de financiële crisis en over de goudmarkt. In 2012 schreef hij een boek over beleggen in zilver.
Over Marketupdate:
Marketupdate is van mening dat goud een belangrijke rol zal vervullen in deze financiële crisis en heeft als doelstelling deze rol in de juiste context te plaatsen. We schrijven vanuit een brede visie over de financiële crisis, maar snijden ook de onderwerpen aan die van belang zijn voor uw eigen vermogen. De artikelen van Marketupdate zetten aan tot nadenken en de lezer te helpen de rode draad te vinden in de overvloed aan financieel nieuws.