'Er was een sleutelmoment in de weken die de Italiaanse verkiezingen voorafgingen toen ik wist dat het rijk van de Italiaanse premier Mario Monti uit was,' schrijft Wolfgang Munchau in de Financial Times. 'Dat was toen hij middenin de campagne - en middenin de opstand van het Italiaanse anti-establishment - naar het WEF in Davos trok om daar zijn vrienden uit de internationale finance en politiek te vervoegen. Ik weet dat dit bezoek geen thema was in de campagne, maar het gaf een bijna komisch gebrek aan politiek realisme aan.'

'In Europa leven de Very Serious People - meer nog dan in de VS - in een bubbel waarin ze vooral versteld staan van hun eigen serieux en ze zichzelf wijsmaken dat het volk hen altijd zal volgen,' schrijft Paul Krugman in de New York Times. (...) 'Ik hoop dat de Italiaanse verkiezingen als een wake-up call zullen dienen en de ECB groen licht zal geven voor meer expansie, de Duitsers een reden voor meer stimuli en Frankrijk een reden om onnodige besparingen af te zeggen. Maar ik gok dat de Very Serious People de Italianen nog meer lessen zullen geven, waarin hen gemeld wordt dat ze nog niet genoeg hebben geprobeerd. En er zijn gevaarlijkere individuen dan Beppe Grillo die boven Europa’s toekomst sluimeren.'