Een van mijn favoriete analisten is J.R.Nyquist als het aankomt op geopolitieke verhoudingen. Meermalen heb ik zijn naam al genoemd op het Beursbox forum. Daarom onderstaand een al oud artikel van hem stammend uit mei 2011 over de samenwerking van China, Rusland en Iran, maar ook een land als Syrië komt hier al aan de orde. Wat mij betreft nog steeds actueel met echt schokkende informatie, waar we nu nog eigenlijk geen weet van hebben.

China’s Generaal Majoor Zhang Zhaozhong heeft gezegd dat China bereid moet zijn een Wereldoorlog te riskeren als Iran wordt aangevallen door de Verenigde Staten. Volgens Zhang’s logica is China’s veiligheid zeer nauw verbonden met die van Iran. Zhang suggereerde ook dat China zo’n oorlog ook wel eens kon voeren vanwege binnenlandse politieke redenen; en wel, dat als China’s economie afkoelt dit ten koste kan gaan van het enthousiasme van de bevolking t.o.v. de regerende Communistische Partij. Het is een bekend gegeven dat in slechte economische tijden, een oorlog de ontevredenheid van de bevolking makkelijk zou kunnen kanaliseren tegen een vreemde mogendheid.

Zhang Zhaozhong is professor aan de Chinese Nationale Defensie Universiteit en publiceerde in 1999 een boek getiteld Who is the Next Target? Natuurlijk doelde hij hier op de Verenigde Staten. In dit boek beschrijft Zhang niet alleen zijn persoonlijke mening. Het Chinese regime is en blijft communistisch en dit betekent echt iets – hoewel deze betekenis schuil gaat achter een façade van vreedzame coöperatie en economisch partnerschap. Communisten houden als hoofddoel vast aan het omverwerpen van het globale kapitalisme. Daarom is het kapitalisme, zoals dat nu in China bestaat door de Communistische Partij in het leven geroepen om communistische doeleinden te verwezenlijken. Zij die dit niet weten of begrijpen hebben hun politieke ABC vergeten. Natuurlijk zal de Chinese pers zeggen dat Generaal Zhang overdrijft, en niet de officiële Chinese mening vertegenwoordigt. Maar als wat hij zei volkomen fout of vergezocht was, waarom is hij dan niet door de Chinese regering van zijn post ontheven?

Moeten we Zhang’s commentaar wel serieus nemen? Zou China een wereldoorlog durven riskeren met de Verenigde Staten om Iran te steunen? China alleen kan dit alleen nog niet aan, dat is duidelijk. Daar is de hulp van Rusland voor nodig, want China’s nucleaire wapenarsenaal is niet toereikend; d.w.z. tenzij het Georgetown University research project, uitgevoerd door een ex-Pentagon official, correct is met zijn inschatting dat China over zo’n 3,000 nucleaire oorlogskoppen in ondergrondse tunnels en bunkers beschikt. Deze bewering wordt natuurlijk in twijfel getrokken. De FAS Strategic Security Blog zegt hierover “China Does Not Have 3,000 Nuclear Weapons,” en komt met het argument dat China slechts een geschatte twee ton plutonium voor atoomwapens geproduceerd zou hebben, hetgeen een productie van niet meer dan 450-650 nucleaire oorlogskoppen toestaat. Je kunt je natuurlijk afvragen, of we werkelijk wel weten over hoeveel nucleair materiaal de Chinezen beschikken? De 363 pagina’s tellende Georgetown studie was gedeeltelijk gebaseerd op een 400 pagina’s tellend handboek uitgegeven door China’s strategisch raketten corps (Second Artillery), en neemt ook in overweging de enorme uitgebreide militaire Chinese tunnel systemen. Waarom zou er zulke systemen bestaan, als het niet als opslag voor nucleaire wapens bedoeld zou zijn?

China is steeds heel geheimzinnig en zorgvuldig geweest, als het om zijn militaire opbouw gaat. Recent hebben de Chinezen het klaargespeeld een geheel nieuwe klasse onderzeeërs te bouwen, waarvan de Westerse defensie analisten niets wisten, totdat ze gebouwd en te water gelaten waren. Deze mate van geheimzinnigheid en het succes dit geheim te houden, moeten ons toch wel iets zeggen. China’s politiek t.o.v. de Verenigde Staten is er niet een van vriendschap. Hun politiek is erop gebaseerd om kapitalisme te gebruiken om de kapitalisten te vernietigen en om vrede te gebruiken
als middel tot oorlog. Ook China’s economische vooruitgang heeft een strategische dimensie. En haar oneerlijke handelspraktijken hebben een strategische signatuur. China’s politiek in Afrika en het Midden Oosten hebben nieuwe bondgenoten opgeleverd en militaire posities waarvan uit China waterwegen kan afsluiten. Militaire hulp gaat altijd naar Amerika’s vijanden over de gehele wereld en de handel met Amerika voorziet hen van geld voor deze en andere strategische operaties.

Op 2 december 2010 publiceerde Associated Press een artikel met de titel, “Minister: China wil gaan investeren in de Verenigde Staten in wegen en spoorwegen,” door Joes McDonald. Gebruik makend van zijn dollar bezittingen wil China investeren in de infrastructuur van Verenigde Staten en Canada. Valt dit in de categorie onschuldige investeringen, of maakt dit onderdeel uit van een lange termijn plan? Het kan natuurlijk beargumenteerd worden dat zo’n plan beslist niet onschuldig is. Het is zelfs een feit dat China’s geheime diensten en de People’s Liberation Army al lang bezig zijn in Canada te infiltreren in een poging een strategische snelweg in de flank America’s flank te bouwen. Een geheime studie uitgevoerd door de Royal Canadian Mounted Police (RCMP) en de Canadese Inlichtingen Dienst (CIS) brachten in juni 1997 al een omvangrijk dreiging tegen Canada’s nationale veiligheid aan het licht, gebaseerd op harde feiten uit de databanken van de politie en inlichtingen diensten. Vroegere Canadese officials met kennis van dit rapport hebben al publiekelijk gewaarschuwd dat Canada van binnenuit in gevaar gebracht wordt door Chinese zakelijke (en misdadige) syndicaten. In feite werden zij die getracht hebben deze Chinese infiltratie van Canada aan de kaak te stellen op een zijspoor gezet toen het Sidewinder Rapport werd afgedaan en verder genegeerd.

Wat zegt dit Sidewinder Rapport onder meer. “Door het inzetten van [zakelijke] allianties, probeert de Chinese regering invloed te winnen op de Canadese politiek door hun aanwezigheid in sommige sectoren van haar economie volledig uit te buiten en te beheersen.” En zoals het rapport verder uitlegt, Chinees geld wordt gebruikt om een strategische uitgangspositie te creëren in de economie: “Om dat te bereiken kopen zij, of zetten zij een geheel nieuw legale bedrijven op, die wanneer zij deze volledig in hun macht hebben, weer andere bedrijven opkopen enzovoort.” Het resulterende domino effect dient dan als netwerk op specifieke strategische punten.

De Chinese militaire opbouw, samen met de Chinese economische penetratie van Canada en de Verenigde Staten, is geen onderdeel van een onschuldig spelletje. Het maakt deel uit van een groter strategisch plan, met de uiteindelijke bedoeling de Verenigde Staten als economische en militaire macht ten val te brengen. Het resultaat van zulk een eliminatie zal een onbeschrijflijke gruweldaad worden, eindigend in terreur en massaal bloedvergieten. Alleen als men heel goed oplet bij de toenemende effectiviteit van de anti-Amerikaanse agitatie-propaganda, kan iemand enig idee krijgen van de in het vooruitzicht staande en door de Communisten geïnspireerde “reeks van toekomstige gebeurtenissen”.

Generaal Majoor Zhang is niet de enige die over een nucleaire wereldoorlog spreekt. De Russische Admiraal Victor Kravchenko liet al in 2010 weten dat een aanval op Russische schepen, die Syrië beschermen, beschouwd zal worden als een oorlogsdeclaratie met alle gevolgen van dien.” Iran en Syrië hebben nauwe banden met Rusland en China. De toekomst van het Midden Oosten hangt tot op zekere hoogte nauw samen met de plannen van Rusland en China. Als Rusland Iran inderdaad actief ondersteunt met het bouwen van een nucleaire wapen infrastructuur, zal dat niet leiden tot een directe nucleaire oorlog tussen Amerika en Rusland (of Amerika en China). Alles zal in het werk gesteld worden dat er in de toekomst een nucleaire oorlog zal ontstaan tussen die idiote Iraanse Islamieten en de Amerikaanse imperialisten. Door de uitvoering van dit plan gebruikt Moskou een strategisch model nog uitgevonden door Josef Stalin. Het was Stalin die Hitler destijds in staat stelde Polen in 1939 aan te vallen, waarbij hij een oorlog tussen Duitsland en het Westen veroorzaakte. Nu stelt Moskou Iran in staat om Israel aan te vallen, waarbij een oorlog zal kunnen ontstaan waar de Russen hun voordeel uit kunnen trekken. Immers, als Iran de Straat van Hormuz afsluit, zullen de Russen hier enorm van kunnen profiteren met hun olie export.

China’s Generaal Majoor Zhang Zhaozhong is slechts een stem onder velen. Hij maakt deel uit van het koor bestaande uit Russische, Syrische, Iraanse, Cubaanse, Noord Koreaanse en Venezuelaanse stemmen. Het is moeilijk te voorspellen of deze anti-Westerse coalitie bluft. Deze landen delen het liberale Westerse idee van een mensenleven niet. Democratie en vrijheid zijn nou niet bepaald de waarden die ze graag willen. Wat zij echter wel voorstaan is het nucleaire aanvalspotentieel dat gebruikt kan worden om het spel ‘eerlijker’ te kunnen spelen.

Als toevoeging wil ik wat de Russen en het Middellandse Zeegebied nog meegeven, dat bijna al de Russische maritieme havens in het hoge Noorden liggen en ’s winters makkelijk dichtvriezen. Rusland heeft altijd al op een vrije doorgang naar de Middellandse Zee gestaan vanuit de Zwarte Zee, met een andere grote havenstad Odessa. Turkije heeft die doorgang inmiddels verleend door de Bosporus hiervoor open te stellen. Syrië heeft al jaren aan de Russen een toezegging gedaan over een maritieme haven en militair steunpunt in Tartuz. Vandaar dat de Russen Syrië, voorlopig althans, door dik en dun zullen steunen, zolang ze maar gebruik van die haven kunnen maken. Het maakt ze in feite niets uit of Assad nu aan het bewind blijft of niet. Die haven met de strategische sleutelpositie in het Middellandse Zeegebied, daar gaat het om.

Bron: JR Nyquist