In feite zijn sinds een decennium nog maar twee zaken echt belangrijk op deze aardkluit: de islam en de klimaatopwarming. Respectievelijk houden deze problemen de rechterzijde en de linkerzijde van dit universum wakker, op een manier die ik bijna totalitair moet noemen: de ene helft van mijn Facebookvrienden post elke dag wel iets over de islam en zijn perversiteiten, de andere helft over het milieu, de slechterik Trump en de afbrokkelende ijsbergen in het Noordpoolgebied.

Die twee Wereldproblemen met hoofdletter hebben wel wat gemeen. Beide zijn in hoge mate zelfvoedende, apocalyptische denkbeelden, distopieën om een geleerd woord te gebruiken, die ons confronteren met een tikkende tijdbom, een aflopende lont, een vijf-na-twaalf-gevoel en meer van die leuke metaforen. Pas op: dat zijn geen ingebeelde problemen, ze zijn wel degelijk reëel, het moslimfundamentalisme én de global warming.