Het oog van een orkaan laat zich kenmerken als een oase van rust, gehuld in een jas van pure vernietiging. Beleidsmakers gaan tot voorbij het uiterste om maar een grammetje groei uit een vermoeid systeem te persen. Elke vorm van groei is geoorloofd en de kosten zijn ondergeschikt.

De enige zekere ‘groei’ is de metastase van systeemrisico’s en alsmaar groeiende vermogensongelijkheid. De Keynesiaanse goden hebben jammerlijk gefaald en als gevolg zitten we in het oog van een globale financiële orkaan.