Het zal u niet ontgaan zijn dat we ons bevinden in een vreemd gedeelte van de financiële storm. De heren achter de schermen beschikken over een device genaamd “weather control”. Van een vrije en eerlijke markt is eigenlijk nooit sprake geweest. Maar het beetje vrijheid dat nog bestond lijkt nu ook weg te ebben. Ook al heb je alle feiten keurig in kaart gebracht, en weet je precies hoe markten op bestaande fundamenten zou moeten reageren – dan nog kun je, zo lijkt het, onmogelijk de juiste beslissing nemen.

Een deflationair scenario lijkt zich nu plotseling aan te dienen. Beschouw het maar als een wanhoopsoffensief van de bankiers en degene die de knoppen bedienen. Geld is globaal aan het verdampen, beursen lopen wereldwijd leeg, de in crisis verkerende banken lenen amper geld uit, schulden worden kwijt gescholden, burgers, bedrijven en straks zelfs overheden gaan de scannering in, lonen dalen  - allemaal signalen die duiden op geldkrimp: deflatie.

Daarnaast trekt de dollar enorm aan in waarde. Opvallend. In één maand tijd vloog de graadmeter van de dollarindex van 73 punten naar 78 punten met een peak op 78,79 punten. De dollar neemt toe in waarde. Precies zoals Jim Rogers voorspelde.

Wat betekent dit alles? Kunnen we concluderen dat geld ineens in waarde toeneemt? Is dit het einde van de prijsstijging van grondstoffen zoals goud en zilver? Is er een bubbel aan het knappen, indien er überhaupt sprake is van een bubbel? Zaten we er dan al die tijd naast? Spreken personen zoals James Turk of Willem Middelkoop enkel in hun eigen voordeel? Integendeel!

Laten we in de eerste plaats één aanname doen: “Er is niets dat in één rechte lijn omhoog gaat”. En dit is niet eens een aanname, maar een vaststaand feit. En er is daarnaast ook niets dat in één rechte lijn omlaag gaat – zoals fiatgeld. Deze opleving van de dollar en alle andere fiatgelden zijn zoals alle voorgaande oplevingen van tijdelijke duur.

De heren achter de schermen draaiende aan de knoppen doen hun uiterste best om het falende vliegtuig zo zacht mogelijk aan de grond te brengen. En dat doen ze tot nu toe aardig goed. Het is zoals George Soros ooit eens illustreerde: Wanneer een voertuig zijn evenwicht verliest, zal het voortuig eerst nog een stuk verder de verkeerde richting op moeten draaien om het evenwicht terug te vinden. Pas dan kun je het voertuig corrigeren door terug te sturen richting het goede pad. Of men dit pad ooit zal vinden is dan nog maar de vraag. Het lijkt er eerder op of we al het ravijn in zijn gedoken.

Wat het plan is van de heren weet niemand. Eén ding weet ik wel: men is besluiteloos en probeert maar wat. Van orde kan absoluut niet gesproken worden. Van chaos kan echter wel gesproken worden. Hoe dan ook zal er alles aan gedaan worden om het vertrouwen van het door het domgehouden publiek in geld intact te houden. Op dit moment, dankzij de gecreëerde deflationaire ontwikkelingen, slaagt men daar voorlopig even in. Dat mag ook wel na jaren van extreme inflatie. En by the way, nog steeds is er sprake van enorme prijsinflatie. De geldverdamping zal op termijn slechts zorgen voor een vertraging van de prijsinflatie.

De hele opzet en de bedoeling van de bankiers die de wereld regeren is het de investeerders doen laten geloven dat fiatgeld nog altijd het enige materiaal van echte waarde is. Dankzij enkele interventies hebben de regulatoren hier een slag gewonnen.

Goud- en zilver- vrienden: “we may have lost the battle, but not the war”!

Zoals alle kenners al te kennen geven, blijven de fundamenten onveranderd. Hoewel er inderdaad goede pogingen gedaan worden om de economie weer op de rails te krijgen, blijven overheden zitten met enorme schulden. En een kwijtschelding van deze schulden heeft geen enkele nut, tenminste niet indien er niets gedaan zal worden aan het uitgavenpatroon van overheden ten opzichte van de inkomsten van overheden. En dit is precies wat er nu langzaam fundamenteel aan het veranderen is. Want een globale schuldensanering heeft enkel zin indien overheden hun begroting op orde hebben.

Het heeft er alle schijn van dat dit het lange termijn traject is dat in ieder geval Europa volgt. Het kost voorlopig nog veel geld, inflatie, verlies van welvaart en verlies van koopkracht (sturen in de verkeerde richting), maar op lange termijn zou dit wel de weg moeten zijn waar het evenwicht herwonnen kan worden.

De vraag is of opkomende economieën, met name China, in deze periode de kans krijgen om het westen voorgoed een genadeslag toe te brengen. Kan het westen zich voor die tijd herpakken? Naar mij idee zal het oosten, waar het overgrote deel van de wereldbevolking leeft, een volk dat wel de waarde van goud en zilver inziet, uiteindelijk de overhand nemen.

En natuurlijk is China afhankelijk van Europa en de Verenigde Staten om haar export op pijl te houden en om haar binnenlandse productie in stand te houden. Daarom zal China Europa en de Verenigde Staten kunstmatig gecontroleerd in leven houden door steun te verlenen, bijvoorbeeld door het blijven opkopen van waardeloze staatsobligaties. Het zijn de Chinezen die met ons spelen. Europa en de Verenigde Staten zijn slechts een instrument voor de Chinezen. Het zijn de uber strategen en die zich niet hoeven te profileren. Maar intussen groeien ze uit tot een wereldmacht, misschien wel de opvolgers van de Verenigde Staten dat nu nog samen met het Verenigd Koninkrijk de wereld onder controle probeert te houden. Zodra het gebeurt is met deze macht, zal de waarde van goud en zilver worden bepaald door een volk dat nu al bezig is zoveel mogelijk goud en zilver te importeren en uit de grond te halen. Een land dat vrijwel met ieder land in Afrika al contracten heeft op het gebied van grondstoffen. De Chinezen zitten overal!