Sinds de Tweede Wereldoorlog heeft ons systeem geen echte flinke kater gehad. De kater werd door de barmannen en barvrouwen van het kapitalistisch café op de helft weer afgebroken, door op het moment dat de pijn te erg werd meer alcohol te schenken. De tussenstand? Een Griekse stamgast heeft al een tijd geen pols meer, een aantal Zuid-Europese stamgasten zijn voor de helft verlamd door een beroerte. De rest van het café is bijna net zo ziek, maar kan de bijwerkingen onderdrukken. De oplossing? De enige die de barmannen en vrouwen kennen: “De tap moet open!”

[...]