De verkiezingen zijn weer achter de rug. Persoonlijk ben ik hier blij mee. Ik was wel klaar met alle gesprekken die ik hierover heb gehad in mijn omgeving. Helaas gingen deze nooit over de inhoud, maar meer over de vorm. Ik vond dat er hoofdzakelijk werd gepraat over de lijsttrekkers: “Ik stem niet op Henk Krol, want die verspreekt zich zo vaak” of “Jesse Klaver heeft van die lieve, betrouwbare ogen”. Verkiezingen lijken elke keer meer een soort tv-programma als The Voice.