[...]

We zijn getuige van het vastlopen van een te ver doorontwikkeld systeem, waarbij welvaartsgroei voorkomt uit schuldcreatie. De kern van dit systeem is dat overheden hun schulden immer kunnen vergroten(en "doorrollen") op basis van het vertrouwen in de markt over toekomstige groei en belastinginkomsten. Sinds de Tweede Wereldoorlog werd hier nimmer aan getwijfeld. Hierdoor hadden de meeste westerse landen een AAA-rating en konden beleggers staatsobligaties op de balans waarderen alsof het goud- of zilverbaren betrof: bezittingen zonder enig risico. Nog sterker, staatsobligaties van "veilige" landen mogen voor 100% tot het Tier1 kernkapitaal worden meegerekend, terwijl goudbaren maar voor 50% meetellen. Het is een goed voorbeeld dat dit systeem drijft op de kurk van het "veilige rendement" op staatsobligaties.