Basisinkomen als pleister op de diepe wond die in Europa door veertig jaar neoliberale globalistische marktpolitiek is veroorzaakt, voldoet bij lange na niet. De beleidsmakers benaderen het probleem van groeiende inkomenstekorten en toenemende armoede vanuit het oude paradigma ‘je moet werken voor je brood’. Experimenten, zoals deze in Finland worden uitgevoerd zijn gekoppeld aan werk. Men hoopt door een basisinkomen, dat overigens vanwege het geringe bedrag dit predicaat niet verdient, mensen sneller aan het werk te krijgen. Het gaat daarbij vooral om een beoogd psychologisch effect.