Afgelopen weekend zaten de mannen van de G20 in Toronto met elkaar in de kring om te babbelen hoe ze de problemen het hoofd moeten bieden. Eigenlijk zaten ze bij elkaar om te bespreken hoe ze het neerstortende vliegtuig zo zacht mogelijk kunnen laten landen, want zoals we inmiddels wel weten is een crash onvermijdelijk.

Of is er dan toch nog een wereldwonder in de maak, de enige mogelijkheid die uitweg biedt? Want of we nu gaan stimuleren of gaan bezuinigen, op lange termijn werkt dit desastreus voor de wereldwijde economie. Wat is dan dit wereldwonder?

De wereldwijde schuldsanering.
Een wereldwijde schuldsanering zou nog een oplossing kunnen zijn. Dan moeten ontzettend veel partijen bij elkaar komen op een soort congres zoals we dat zagen in Kopenhagen bij de “klimaattop poppenkast voorstelling”. Daar zouden grote leiders, invloedrijke mensen, bankiers en politici (-lees clowns, acrobaten en marionetten) met elkaar in overeenstemming moeten komen. Zal ik nog verder schrijven?

Je zou het zo kunnen zien: Neem 20 pilaren verspreidt over een groot veld. Al deze pilaren zijn met grote elastieken met elkaar verbonden. Sommige elastieken zitten heel strak, anderen zitten nog strakker. De elastieken zorgen ervoor dat de pilaren niet omvallen, en allemaal houden ze elkaar nog net in evenwicht. Goed. Dan gaan we nu saneren. We knippen in één klap alle elastieken door. Zie jij wat er gebeurt? We nemen nu waar welke pilaren een slecht fundament hadden en welke pilaren en nog slechter fundament hadden.

Het zal niet bij saneren blijven als we daartoe gaan besluiten. “Als” we daartoe gaan besluiten. Voor de hoeveelste keer in de geschiedenis hebben we al een systeemcrash gezien, al dan niet lokaal of globaal? En hebben we daarvan geleerd? En gaan we daar nu dan van leren?

Als we wereldwijd gaan saneren, wat is geld dan nog waard en wie komen er het sterkste uit? Deze vragen passen ook goed bij het scenario “Weimar” en “Great Depression”. Want wat is geld dan nog waard, en wie komen er dan het sterkste uit? Een feit is dat we over moeten op een nieuw geld systeem. Dan is het nog de vraag hoelang dit goed gaat. Want saneren alleen biedt zeker geen oplossing, want dan zitten we binnen de kortste keren weer hetzelfde pad te bewandelen. Overheden moeten hun uitgavenpatroon volledig op de schop gooien. Bedrijven moeten er een volledige transparante boekhouding opnahouden. Het monetaire systeem en het bankwezen moet opnieuw worden ingericht. Er moeten nog meer pionnen worden ingezet om Wallstreet en de banken in de gaten te houden. Ongereguleerd zonder enig toezicht besluiten nemen moet worden gestopt. Nou weet je, geloof jij het? Er moet zo veel gebeuren, maar ik geloof er niet in. Het zit nou eenmaal in de aard van de mens om hebzuchtig te zijn wat uiteindelijk de crash onvermijdelijk maakt. Amerika zal er alles aan doen om hun dollar zolang mogelijk “waardevol” te laten lijken met “Window Dressing” – het doen lijken hoe goed alles wel weer gaat en wat voor mooie besluiten ze hebben genomen. Ik ben bang dat men daar zo langzamerhand geen trek meer in heeft. Men begint door te krijgen dat de boom “Amerika” ziek is vanwege de rotte appels die ze voortbrengt.
 
Europa is momenteel overal aan het bezuinigen. Tenminste, die plannen hebben ze bekend gemaakt. Dit is wat wij moeten geloven waardoor er weer vertrouwen opgebouwd kan worden. Echter zal bezuinigen een deflatoire stuwkracht aan de economie geven zoals we dat tijdens de “Great Depression” hebben kunnen waarnemen.

Amerika wilt blijven stimuleren. Ben Bernanke is in zijn helikopter gestapt zodat hij het land goed kan bestrooien met Greenbacks. Ondertussen heeft hij zijn collega’s geïnstrueerd om ook vast in hun helikopter te stappen. En dit is wat men tijdens de G20 top in Toronto ook aan Europa zal proberen op te dragen. Amerika zit nog met de “Great Depression” in hun achterhoofd, en willen er alles aan doen om dit te vermijden door te stimuleren.

Zowel Europa als Amerika zitten met een tegengesteld trauma maar in de zelfde kredietcrisis. Beide proberen het probleem op tegengestelde wijze te vertragen wat zou kunnen leiden tot een groot evenwichtsverlies tussen beide grootmachten.

Wat we hebben waargenomen in de geschiedenis is dat de Great Depression uiteindelijk heeft geleidt tot het Weimar scenario. Dus waarom beginnen we niet gelijk aan een Weimar scenario? Dan kunnen we een komende depressie overslaan, plus dat een Weimar scenario een hele mooie plaatsvervanger is voor saneren. Geld zal wereldwijd zo heftig ontwaarden waardoor de elastieken tussen de pilaren langzaam maar zeker slap beginnen te hangen en we alsnog opnieuw kunnen beginnen. Hoe alles opnieuw ingericht zal worden mogen ze tegen die tijd uitzoeken. Eerst het vliegtuig aan de grond brengen.

Hoe dan ook, welk scenario zich ook gaat voltrekken, hetzij “Great Depression”, “Weimar” of “de wereldwijde sanering”, het wordt één leuk spektakel.

Heb jij je gouden parachute al uit de kast getrokken?