De Amerikaanse overheid wordt vaak bekritiseerd om haar enorme financiële tekorten en de menselijke kosten van haar acties in het buitenland. Echter, de langdurige gevolgen van de eindeloze oorlogvoering van de Verenigde Staten zijn zelden besproken: de massale demografische verandering. De buitenlandpolitiek van de VS heeft jarenlang fungeerd als een krachtige motor van menselijke verplaatsing. De staat projecteert militaire macht in het buitenland onder het mom van democratie of wereldwijde stabiliteit, maar transformeert daarmee de Amerikaanse samenleving. De politieke klasse verplicht de Amerikaanse bevolking tot buitenlandse interventies door het wapens aan te leveren aan proxy's, schendingen op te leggen of directe militaire invasies te starten. Deze acties destabiliseren regio's, vernietigen lokale economieën en verplaatsen miljoenen burgers. De overheid institutionaliseert echter de gevolgen van haar eigen acties door middel van een uitgebreid netwerk van staatssubsidieerde programma's voor vluchtelingen, paroolinitiatieven en tijdelijke werknemersvisums. De Amerikaanse bevolking heeft hier nooit voor gestemd.
De Amerikaanse geschiedenis is vol voorbeelden van buitenlandse interventies die leidden tot grote demografische veranderingen. De demografische verandering is onomkeerbaar, in tegenstelling tot economische schade. De Verenigde Staten hebben bijvoorbeeld in 1950 ongeveer 87-89 procent witte bevolking, 10 procent zwarte bevolking en ongeveer 1,5 procent Spaanse oorsprong. Tegenwoordig is de buitenlandse bevolking in de VS opgelopen tot bijna 52 miljoen, wat meer dan 15,4 procent van de totale bevolking uitmaakt. Deze verandering is grotendeels het gevolg van de buitenlandpolitiek van de VS. De overheid heeft miljarden dollar besteed aan programma's die vluchtelingen en migranten naar de VS brengen, waardoor de lokale gemeenschappen belast worden met de integratie van deze groepen. De Amerikaanse bevolking heeft hier geen stem in, maar de overheid blijft deze beleidskeuzes doorzetten.

