Sinds begin september heeft Iran ongeveer vijftig schepen aangevallen in en rond de Straat van Hormuz, vooral tankers. Hoewel dit in verhouding tot de wereldwijde vloot van meer dan 8.000 tankers een klein percentage is, is het effect op andere markten groter. De meeste goederen die via de straat vervoerd worden, zijn niet ruwe olie, maar grondstoffen voor plastic, chemische producten en meststoffen. Deze markten zijn minder flexibel dan de oliehandel. De impact van de aanvallen is voelbaar in de prijzen van producten zoals plastic verpakkingen, textiel en medische voorzieningen.

De oliehandel heeft alternatieve routes en strategische reserves, maar petrochemische producten zoals naphtha en methanol hebben dat niet. De aanvallen op schepen maken het vervoer van deze grondstoffen risicovoller en duurder. Dit heeft geleid tot een daling van exporten van methanol, urea en ammoniak. De gevolgen zijn vooral voelbaar in Azië, waar veel chemische installaties afhankelijk zijn van grondstoffen uit het Midden-Oosten. De prijsstijgingen van plastic en andere producten worden uiteindelijk doorgegeven aan de consument.