Laat ik beginnen met u een zeer belangrijk key word, een sleutelwoord aan te reiken. Dat woord is... vertrouwen. Vertrouwen in een overheid dat zij haar verplichtingen na zal komen. Vertrouwen in bedrijven waarvan u aandelen bezit dat zij goed zullen presteren. Vertrouwen in overheden én bedrijven dat zij hun beloftes zullen na komen op de obligaties die u bezit. Vertrouwen in banken dat zij de beloofde intrest op uw spaarrekening zullen blijven betalen en dat uw spaargeld veilig is. Zonder vertrouwen... houdt alles op. Dan trekken beleggers, investeerders hun gelden terug en krijg je een crash – van aandelen, van obligaties, op de beurzen in het algemeen.
Mijn insteek in deze is dat dit vertrouwen vroeg of laat het zal laten afweten. Momenteel wordt alles, letterlijk àlles, nog recht gehouden met funny money, geld – dollars, yens, euros, yuans – dat gewoon bij gedrukt wordt, verzonnen dus; of zoals de beroemde mediawatcher Gerald Celente het noemt: not worth the paper it's not printed on. En de markten zijn almaar meer verslaafd geraakt aan dit “free money”.
Ik vergelijk het graag met een stoelendans. Tien mensen, beleggers dansen rond op het deuntje van the pied pipers Ben Bernanke en Mario Draghi, vrolijk, zonder zorgen, tot... ooit de muziek zal stoppen. Dan moet iedereen plots vlug vlug een zitplaats bemachtigen maar... er blijken maar twee stoelen voorhanden!
Wat rest een intelligente, vooruitziende belegger nog? Niét deelnemen aan dit spel maar zich koesteren aan zijn goud- en zilverbezit. Deze edelmetalen kunnen in tegenstelling tot fiat currencies niét bij gedrukt worden, niet bij verzonnen. Daarin ligt precies hun waarde, al duizenden jaren lang.
Voor mij staat het vast dat dé bom of een bom vroeg of laat zal barsten. Die van de derivaten? De obligatiebubbel? De aandelenmarkt? Het zal dat moment zijn waarop het vertrouwen zienderogen afneemt en zelfs helemaal verdwijnt, het moment waarop de massa beleggers zal moeten erkennen dat de Keizer, inderdaad, geen kleren aan heeft. Dan zal er een massale vlucht ontstaan, iedereen zal tegelijkertijd door dezelfde deur willen ontsnappen maar... de vluchtelingen zijn zeer talrijk en de doorgang zeer smal...
In mijn laatste boek DE GROOTSTE DEPRESSIE voorspel ik een nieuwe, grootste ditmaal, depressie. Met het bovenstaande in het achterhoofd kan de vraag zich opdringen: wat met de edelmetalen? Hoe zullen goud en zilver varen in tijden van hevige recessie, ja zelfs depressie? Ik vond bij Casey Research twee adequate grafieken die precies op deze vragen een antwoord geven. Goud en zilver? Zij deden het alright, doorheen recessies en depressies, en zelfs na een occasionele terugval eindigden ze telkens hoger en hoger.
Afbeelding 1.1: Godl Hs Risen as Many Times as It Has Fallen During Recessions
(Klik voor vergroting)
Elke negatieve economische periode sinds 1955 heeft goud, dat zilver altijd met zich mee trekt, overleefd, meer nog: is daar altijd beter en hoger uit gekomen.
En hoe deden de afgeleiden van goud het, de goudmijnen? Wel, ook hier zien we een zelfde patroon:
Afbeelding 1.2: Gold Stocks Rose More Than They Fell During Three 1970s Recessions
(Klik voor vergroting)
In deze grafiek wordt de S&P 500 vergeleken met de prestatie van de goudmijnen, doorheen drie zeer harde tijden, vanaf de jaren '70.
Wat zou u dus liever in portefeuille hebben gehad: aandelen... of goud en goudmijnen? Ik denk dat de feiten voor zich spreken...
Naar de toekomst toe zie ik eigenlijk nog veel meer redenen waarom net goud en zilver het zeer goed zullen doen, doorheen alle komende turbulenties. Inflatie, deflatie, geldontwaarding, faillissementen van bedrijven en landen, teloor gaan van vertrouwen in overheden en internationale instanties. Hun enige nog resterende “oplossing” is geld bij drukken, er nog meer geld (dat niet bestaat) naartoe gooien. Als in een bodemloze zwarte put, denk maar aan het geval Griekenland. Méér van deze zullen volgen, zowel in Europa als in de Verenigde Staten. De énige oplossing... en tegelijkertijd de slèchtste oplossing. Geld zal steeds minder waard zijn, steeds minder koopkracht inhouden, en dan zullen beleggers wereldwijd – nu zijn we nog met een kleine minderheid – massaal gaan voor het enige échte geld: goud en zilver...
